ادامه مطلب

سلامت نیوز: افسردگی یکی از شایع‌ترین مشکلات بهداشت روان است. بنابر اعلام سازمان جهانی بهداشت، افسردگی از نظر باری که به جامعه تحمیل می‌کند، چهارمین رتبه را در بین بیماری‌ها داراست و شایع‌ترین علت ناتوانی نیز محسوب می‌شود. به گزارش سلامت نیوز به نقل از ایسنا، عوامل تغذیه‌ای نقش مهمی در بروز افسردگی دارند. از طرف دیگر، کسانی که دچار افسردگی هستند غالبا تغذیه نامناسبی دارند و بنابراین از این جهت در معرض خطر هستند. هنگامی که فردی دچار افسردگی باشد، سطح انرژی در او کمتر از حد معمول است و اشتیاق و اشتها برای بسیاری از چیزها، از جمله غذا در او از بین می‌رود و در نتیجه، تغذیه فرد دچار اختلال می‌شود. کاهش یا افزایش وزن ناخواسته و جذب ناکافی ویتامین‌ها و مواد معدنی غالبا با افسردگی ارتباط دارد. افرادی که بیشتر در معرض این خطرات هستند، افراد مسنی هستند که تنها زندگی می‌کنند و یا کسی که آنها را تشویق به خوردن مواد غذایی مناسب و کافی کند را ندارند. برخی از مهم‌ترین علل تغذیه‌ای اثرگذار بر افسردگی عبارتند از: - کمبود برخی مواد مغذی: کمبود برخی از مواد مغذی در رژیم غذایی فرد می‌تواند سبب ایجاد افسردگی شده یا حالت افسردگی فرد را تشدید کند. این مواد مفید شامل: * اسیدهای چرب امگا3: کمبود این مواد در رژیم غذایی می‌تواند افراد را مستعد افسردگی کند. منابع غذایی این اسید چرب عبارتند از: غذاهای دریایی به ویژه ماهی‌های چرب، تخم‌مرغ‌های غنی شده با امگا3، روغن کانولا، روغن بذر کتان، گردو، سویا و سبزیجات برگ سبز. بر همین اساس توصیه کلی این است که تمام بزرگسالان حداقل دو بار در هفته ماهی مصرف کنند. * ‌اسید فولیک: سطح اسید فولیک در خون برخی از افراد مبتلا به افسردگی پایین است. جگر، قارچ و سبزی‌های برگ سبز (به ویژه اسفناج و کلم بروکلی)، گوشت گاو کم چربی، سیب‌زمینی، نان گندم کامل، آب پرتغال و لوبیا از منابع اسید فولیک هستند. * ویتامین B12: سطوح بالاتر این ویتامین در خون افراد افسرده سبب می‌شود که این افراد به درمان پاسخ بهتری بدهند. منابع غذایی ویتامین B12 عبارتند از: جگر، شیر، ماهی، تخم‌مرغ، ماهی و گوشت. * روی: این عنصر نقش مهمی در عملکرد سیستم عصبی دارد. تعادل این عنصر در بدن در پیشگیری و درمان افسردگی موثر است. گوشت، مرغ، ماهی، شیر و فرآورده‌های آن، جگر، غلات کامل، لوبیا و مغزها از منابع روی هستند. * آهن: کمبود آهن می‌تواند سبب بی‌حوصلگی شود و مکمل‌یاری با آهن باعث بهبود خلق می‌شود. این ماده مغذی در جگر بیش از سایر منابع غذایی و سپس در غذاهای دریایی، گوشت بدون چربی، گوشت پرندگان، زرده تخم‌مرغ، میوه‌های خشک، غلات کامل و نان غنی شده وجود دارد. آهن موجود در منابع گیاهی مانند حبوبات و برخی سبزی‌های سبز رنگ به مقدار کمتری جذب می‌شود. * ویتامین B6: مصرف این ویتامین در درمان و پیشگیری از افسردگی موثر است. این ویتامین به طور گسترده در غذاها وجود دارد. گوشت، غلات کامل به خصوص گندم، سبزی‌ها و مغزها حاوی این ویتامین هستند. * ویتامین E: این ویتامین به علت اثرات آنتی اکسیدانی زیادی که دارد می‌تواند در درمان و پیشگیری از افسردگی موثر باشد. از آنجایی که این ویتامین توسط گیاهان ساخته می‌شود، روغن‌های گیاهی بهترین منابع آن هستند. میزان ویتامین E در روغن آفتابگردان، کلزا، ذرت، زیتون و مغزها به ویژه بادام زیاد است. باید توجه داشت که سرخ کردن در حرارت بالا باعث تخریب این ویتامین می‌شود. * ویتامین C: غلظت این ویتامین در مغز زیاد است و به نظر می‌رسد در تنظیم فعالیت‌های عصبی نقش داشته باشد. به علاوه این ویتامین دارای خواص آنتی اکسیدانی است. سبزی‌ها و میوه‌ها به ویژه مرکبات بهترین منبع آن هستند. ویتامین C بسیار حساس است و مقداری از آن در زمان پخت از دست می‌رود. حتی در یخچال نیز بعد از 24 ساعت 45 درصد این ویتامین کاهش می‌یابد. * منیزیم: سطح منیزیم در بدن افراد مبتلا به افسردگی کمتر از افراد سالم است. به نظر می‌رسد که دریافت منیزیم در کاهش افسردگی موثر است. دانه‌ها، مغزها، حبوبات، سبزی‌های برگ سبز تیره مانند منیزیم منابع خوب این ماده مغذی هستند. شیر نیز در صورتی که به مقدار کافی صرف شود، یکی از منابع منیزیم محسوب می‌شود. * سلنیوم: کمبود این ماده می‌تواند با افسردگی مرتبط باشد. میزان سلنیوم غذا بستگی به محتوای آب و خاک هر منطقه دارد. غذاهای دریایی، کلیه، جگر، گوشت قرمز و ماکیان منابع عمده این ماده هستند. * تریپتوفان: یک اسید آمینه ضروری است که بدن قادر به ساختن آن نیست. این ماده پیش‌ساز سروتونین است. سروتونین اثرات ضد افسردگی دارد. هنگامی که سروتونین در مغز فعال است. احساس «خوب بودن» در فرد تقویت می‌شود. به نظر می‌رسد برخی از کسانی که دچار افسردگی هستند، دارای کمبود سروتونین هستند. این ماده مغذی در گوشت مرغ و گاو، مغزها، ماهی، شیر، تخم‌مرغ، پنیر و برخی سبزی‌ها به میزان زیاد موجود است. مصرف مواد حاوی کربوهیدرات ورود تریپتوفان را به مغز افزایش می‌دهد. مواد غذایی حاوی کربوهیدرات عبارتند از: غلات، حبوبات، سبزی‌های نشاسته‌ای مانند سیب‌زمینی، لبنیات و میوه‌ها. الگوی غذایی: مصرف بیشتر سبزی، میوه، مغزها، حبوبات و غلات کامل (سبوس‌دار)، روغن زیتون، دانه‌های خوراکی، ماهی و لبنیات کم چرب در مقایسه با مصرف گوشت قرمز پرچرب، لبنیات پرچرب، کره و روغن‌های حیوانی، الگوی غذایی مناسب‌تری برای پیشگیری و درمان افسردگی است. چاقی: افراد چاق به علل مختلف بیشتر به افسردگی مبتلا می‌شوند. از سوی دیگر افسردگی نیز می‌تواند فرد را مستعد چاقی کند. بنابراین در افراد افسرده باید مراقب چاقی بود و افراد چاق را تشویق به داشتن فعالیت بدنی و کاهش مصرف مواد پرکالری کرد. برخی مواد غذایی: چای سبز: شیوع افسردگی در افرادی که به طور مرتب چای سبز مصرف می‌کنند کمتر است. ماهی: شیوع افسردگی در کشورهایی که مصرف سرانه ماهی در آنها بالاست، کمتر است. روغن زیتون: این روغن دارای ماده موثری است که اثرات ضد افسردگی دارد. چربی‌های ضروری: یکی از روش‌های کمک به روحیه فرد، خوردن چربی به مقدار کافی و نه زیاد است. برای این منظور باید انواع درست و مناسبی از چربی‌ها را انتخاب کرد. وجود چربی‌های اشباع نشده (غیرجامد) در رژیم غذایی هر فرد ضرورت دارد. قهوه و مواد دیگر حاوی کافئین: افرادی که دچار افسردگی هستند، معمولا از کافئین برای بالا بردن انرژی خود استفاده می‌کنند. اما این اقدام می‌تواند کاملا اشتباه باشد. کافئین، سیستم عصبی را تحریک می‌کند بنابراین مقدار زیاد آن می‌تواند مانع استراحت خوب شبانه شود. کافئین از خواب عمیق جلوگیری می‌کند. تحریک بیش از حد سیستم عصبی می‌تواند به طور بالقوه باعث افزایش سطح اضطراب شود. اضطراب و افسردگی معمولا دست در دست هم حرکت می‌کنند و این امر، بهبودی را دشوارتر می‌سازد. پیروی از یک رژیم غذایی سالم، متنوع و متعادل، دریافت مواد مغذی به اندازه کافی و داشتن وزن مناسب در پیشگیری و درمان افسردگی موثر است. پیروی از هرم غذایی، راهنمایی مناسبی برای انتخاب غذاهای سالم و متنوع است.

معجزه رابطه جنسیهر بار رابطه زناشویی با همسر، باعث مصرف 85 کیلوکالری انرژی در بدن می‌شود. می‌دانید برقراری روابط زناشویی با همسر می‌تواند چه آثار مثبتی بر سلامت جسمی زوج‌ها داشته باشد؟ حتما شما هم پی برده‌اید که مکانیسم فعالیت جنسی بدن تنها برای تولید مثل نیست و مسلما بعد از رابطه با همسرتان تغییرات مثبتی را در خودتان یا او حس کرده‌اید. پزشکان 11 فایده طبی را برای این رابطه برشمرده‌اند: کاهش استرس محققان اسکاتلندی 24 زن و 22 مرد را در شرایط پراسترس- مثل سخنرانی در جمع یا حل مسایل ریاضی در حضور دیگران- قرار دادند و فشارخون آنها را اندازه‌گیری کردند. نتیجه جالبی به دست آمد؛ افرادی که بتازگی با همسرشان رابطه زناشویی داشتند، در موقعیت استرس‌زا برخورد سالم‌تری نشان ‌دادند. مطالعه دیگری نشان داد فشارخون دیاستولی (عدد دومی که دستگاه فشارسنج به ما نشان می‌دهد) افراد متاهلی که با همسر خود زندگی می‌‌کنند و روابط زناشویی منظمی دارند، از فشارخون افرادی که با همسرشان رابطه زناشویی ندارند، پایین‌تر است. نتایج یک تحقیق جالب دیگر هم ثابت کرده زنانی که همسرانشان مرتب آنها را در آغوش می گیرند، فشارخون سالم‌تری دارند. افزایش ایمنی محققان دانشگاه ویلکس با ثبت چگونگی رابطه زناشویی 112 همسر و بررسی میزان تولید بزاق در آنها دریافتند رابطه زناشویی با همسر باعث افزایش سطوح آنتی‌بادی ایمونوگلوبین A در بدن می‌شود. این پادتن در پیشگیری از سرماخوردگی و برخی عفونت‌ها نقش مهمی دارد. کاهش وزن هر بار رابطه زناشویی با همسر، باعث مصرف 85 کیلوکالری انرژی در بدن می‌شود و حتما می‌دانید که سوزاندن کالری مترادف است با کاهش وزن. سلامت قلب تحقیق 20 ساله دانشمندان انگلیسی نشان داده مردانی که در طول هفته دوبار یا بیشتر با همسرشان روابط زناشویی دارند، نسبت به مردانی که کمتر از یک بار در ماه چنین روابطی را با همسرشان برقرار می‌کنند، کمتر گرفتار حمله‌های مرگبار قلبی می‌شوند. این محققان باور عمومی تاثیر سوء رابطه زناشویی بر احتمال سکته قلبی را رد می‌کنند. افزایش اعتماد به‌نفس محققان دانشگاه تگزاس می‌گویند رابطه زناشویی تاثیر بسزایی بر اعتماد به‌نفس و احساس رضایت از خویشتن دارد. البته این یافته به معنی لزوم داشتن روابط زناشویی برای افزایش اعتماد به‌نفس نیست اما اگر فردی از نظر اعتماد به‌نفس مشکلی نداشته باشد، سلامت رابطه زناشویی او با همسرش تاثیر مثبتی بر ارتقای اعتماد به‌نفسش خواهد داشت. افزایش صمیمیت برقراری روابط زناشویی و رسیدن به اوج لذت جنسی، سطح هورمون اکسی‌توسین – که به هورمون محبت مشهور است- را افزایش می‌دهد. به این ترتیب همسران بعد از رابطه زناشویی احساس صمیمیت و اعتماد بیشتری به‌هم خواهند داشت. تحقیقات انجام شده روی 59 زن نشان داده که سطح هورمون اکسی‌توسین آنها بعد از در آغوش گرفته‌شدن به وسیله همسرشان افزایش یافته است. سطح اکسی‌توسین بدن فرد با حس سخاوتمندی او هم رابطه مستقیمی دارد. کاهش درد هورمون محبت یا اکسی‌توسین سطح اندورفین‌های (مواد ضددرد طبیعی بدن) بدن را افزایش می‌دهد. پس اگر گرفتار سردرد، آرتریت روماتویید یا «نشانگان پیش قاعدگی» (PMS) هستید، می‌توانید تاثیر روابط زناشویی با همسرتان را بر درد ناشی از این مشکلات درک کنید. محققان برای اثبات ادعای خود از 48 نفر خواستند اکسی‌توسین را استنشاق کنند، سپس انگشت دست آنها را مجروح کردند و دریافتند که حضور اکسی‌توسین حس درد را تا 50 درصد کاهش می‌دهد. کاهش خطر سرطان پروستات محققان ثابت کرده‌اند مردان جوانی که بیش از 21 بار انزال در ماه دارند، نسبت به مردانی که 7-4 بار در ماه انزال دارند، با احتمال کمتری دچار سرطان پروستات می‌شوند. تقویت عضلات قاعده لگن انقباض عضلات قاعده لگن زنان هنگام برقراری رابطه زناشویی احساس رضایت بیشتری به آنها می‌دهد. این انقباض‌ها برای تقویت عضلات این ناحیه و بخصوص پیشگیری از ابتلا به بی‌اختیاری ادرار موثر است. خواب راحت اکسی‌توسین ترشح‌شده بعد از روابط زناشویی، باعث القای خواب می‌شود. از طرفی خواب راحت، آسوده و کافی آثار بسزایی بر سلامت عمومی بدن دارد از جمله وزن مناسب و میزان سالم فشارخون. سلامت پوست رابطه زناشویی ضمن افزایش گردش خون در بدن باعث بهبود اکسیژن‌رسانی به سلول‌های پوست می‌شود و درنتیجه به پوست ظاهری درخشان می‌بخشد. حتما خودتان متوجه این تغییر بعد از رابطه با همسرتان شده‌اید. در ضمن رابطه زناشویی با اثر افزایشی خود بر میزان کلاژن، ایجاد لکه‌ بر پوست و افتادگی آن را کاهش می‌دهد. گردآوری: گروه سلامت سیمرغ

چرا دچار دلزدگی جنسی می شویم؟بهترین عامل برای تازه نگهداشتن طراوت جنسی این است که زمان را به عشق واگذار کنیم. برقراری رابطه صحیح زناشویی و بهره گیری از لذت ناشی از آن، یکی از مواردی است که بسیاری از زوج‌ها بویژه همسران جوان از آن اطلاع درستی ندارند و همین مساله‌ گاه به دلزدگی، سردمزاجی و حتی تنفر و اختلافات خانوادگی می‌انجامد. ابتدا باید بدانید آمادگی دستگاه تناسلی برای برقراری رابطه جنسی با همسرتان هیچ ارتباطی به آمادگی روحی شما ندارد. دستگاه تناسلی شما بعد از مدتی استراحت و همچنین تغذیه مناسب آمادگی خود را برای فعالیت مجدد به دست می‌آورد، ولی آمادگی روحی زمانی به دست می‌آید که احساس شما آن رادرخواست کند. متاسفانه این مورد در زوج‌های جوان معمولاً رعایت نمی‌شود و زوجین به محض آمادگی در اعضای تناسلی و به دلیل فراهم بودن شرایط مناسب دلیلی برای خودداری نمی‌بینند و رابطه ایجاد می‌کنند حال آن که نمی‌دانند چرا چنین روندی بعد از مدتی به دلزدگی جنسی می‌انجامد. درست است که شما به لحاظ فیزیکی لذت برده‌اید، اما حس جنسی شما ارضای روحی نیست. در موارد ابتدایی همچنان تشنه‌اید. می‌خواهید روحتان را سیراب کنید و به محض آمادگی مجدد دوباره رابطه برقرار می‌کنید ولی می‌بینید که اوضاع خراب‌تر می‌شود و در نتیجه روابط جنسی سریعاً جذابیت خود را از دست داده و شما را به دالانی از افسردگی پرتاب می‌کند. اشکال را از همسر خود می‌بینید و کم کم وی را فردی سرد، تکراری و خسته کننده می‌یابید. چون امکان بروز هم ندارید سر هیچ و پوچ کارتان به مشاجره می‌کشد. سرخوردگی از ازدواج به شما دست خواهد داد و نتیجه این مشکل یا به بی‌وفایی و خیانت یکی از زوجین می‌انجامد یا آن دسته از زن‌ها و مرد‌ها هم که پایبندترند، شروع به خود ارضایی می‌کنند. این مورد قبل از ازدواج به دلیل کمبود رابطه جنسی اتفاق می‌افتد ولی بعد از ازدواج به دلیل عدم سیرابی روحی به وجود می‌آید و فرد هم دلیلش را نمی‌داند. گاهی در سرانجام چنین روندی، فرد خود را مریض قلمداد کرده و فکر می‌کند که توان جنسی‌اش تحلیل رفته. به همین دلیل سعی میکند با خودارضایی به لذت جنسی برسد زیرا فکر می‌کند دیگر همسرش قادر به ارضای روحی و جنسی وی نیست. بهترین عامل برای تازه نگهداشتن طراوت جنسی این است که زمان را به عشق واگذار کنیم. در صورتی که بگذارید علاقه و عشق باعث کشش شما شود، روح شما سریعاً آماده می‌گردد. بدانید که برای دو نفر، رابطه جنسی باید ‌‌نهایت میزان ابراز علاقه به یکدیگر باشد و نه وظیفه زناشویی یا عامل ارضاء جسمی. در واقع شما باید برای پالایش روح و عشقتان از رابطه جنسی استفاده کنید و نه برای خلاص شدن از یک حالت فیزیکی. به بیان دیگر، رابطه جنسی یک ابزار قدرتمند در خدمت روح برای ابراز علاقه است، نه یک وسیله برای ایجاد زنگ تفریح. پس بگذارید که کشش عشقی، شما را وادار به ایجاد رابطه کند و نه فشار جسمی. در این صورت در هیچ مقطعی همسرتان برای شما تکراری نخواهد شد و شما همیشه در آرامشی روحی قرار خواهید داشت. گردآوری: گروه سلامت سیمرغ

آدمها سه دسته‌اند: عینک، ملحفه، فرش!وقتی یک لکه ی چایی بنشیند روی عینکت، "بلافاصله" زود آن را با "دستمال کاغذی" پاک می کنی! مثال جالب زیر از حاج آقا قرائتی نقل شده: آدمها سه دسته اند: - عینک! - ملحفه! - فرش! وقتی یک لکه ی چایی بنشیند روی عینکت، "بلافاصله" زود آن را با "دستمال کاغذی" پاک می کنی! وقتی همان لکه بنشیند روی ملحفه، می گذاری "سر ماه" که لباس ها و ملحفه ها جمع شد، همه را با هم با "چنگ" (زمان قدیم!) می شویی! وقتی همان لکه بنشیند روی فرش، می گذاری "سر سال" ، با "دسته بیل" به جانش می افتی!!! خدا هم با بنده های مومنش مثل عینک رفتار می کند. بنده های پاک و زلالی که جایشان روی چشم است، تا خطا کردند، بلافاصله حالشان را می گیرد (والبته دردنیا و خفیف) .. دیگران را به موقعش تنبیه می کند آن هم با چنگ!! و آن گردن کلفت هایش را می گذارد تا چرک هایشان جمع شود (قرآن کریم: ما به کافران مهلت می دهیم تا بر کفر خویش بیافزایند) و سر سال (یا قیامت، یا هم دنیا و هم قیامت) حسسسسابی با دسته بیل(!) از شرمندگیشان در می آید!!! گردآوری: گروه سرگرمی سیمرغ

فکر می کنید افراد عصبانی دنیا را چه رنگی میبینند؟!دانشمندان دانشگاه ایالتی داکوتای شمالی در تحقیقات جدید خود نشان داده‌اند که افراد عصبانی واقعا اطراف خود را به رنگ قرمز می‌بینند... دانشمندان دانشگاه ایالتی داکوتای شمالی در تحقیقات جدید خود نشان داده‌اند که افراد عصبانی واقعا اطراف خود را به رنگ قرمز می‌بینند. محققان دریافتند که انسان اطراف خود را در زمان خشم به رنگ قرمز می‌بیند، در حالیکه این تغییر رنگ برای افراد با حالت عادی قابل مشاهده نیست. همچنین ترجیح رنگ قرمز بر آبی حتی ممکن است نشان‌دهنده یک شخصیت خصمانه‌تر باشد. دانشمندان در پژوهشی با بررسی ارتباط کهن انسانی رنگ قرمز با عصبانیت، دریافتند که افراد با شخصیتهای خصمانه‌تر در زمان مشاهده تصاویری که نه کاملا قرمز و نه کاملا آبی بودند، بیشتر رنگ قرمز را می‌بینند. به گفته محققان، این ارتباط ممکن است با تکامل انسان از زمان اجدادی شکارچی-جمع‌آوری کننده پیوند داشته باشد که رنگ قرمز را با خطر و تهدید مرتبط می‌دانستند. تصور می‌شود که این اولین پژوهشی باشد که به بررسی شخصیت، خصومت و رنگ قرمز پرداخته و شامل چند آزمایش جداگانه بوده است. در اولین آزمایش، محققان از گروهی از افراد درباره رنگ مورد علاقه‌شان بین قرمز و آبی سوال کردند. سپس شرکت‌کنندگان آزمایشهای شخصیتی را تکمیل کردند. نتایج این پژوهش نشان داد افرادی که رنگ قرمز را ترجیح می‌دادند، از لحاظ درون‌شخصیتی خصمانه‌تر بودند. در آزمایش دوم، به شرکت‌کنندگان تصاویری از ترکیب رنگ آبی و قرمز نشان داده شد. هیچکدام از رنگها بطور کامل در این تصاویر غلبه نداشتند و هر کدام قابل درک بود. افرادی که عمدتا رنگ قرمز را می‌دیدند، 25 درصد بیشتر نشانگرهای خصومت را در بخش آزمایش شخصیت‌شناسی داشتند. به شرکت‌کنندگان در مرحله بعد سناریوهای خیالی داده شد که در آن می‌توانستند اقدامات مختلف را داشته باشند. افرادی که رنگ قرمز را ترجیح می‌دادند بیشتر از افراد متمایل به رنگ آبی احتمال این را داشتند که به فرد دیگر در سناریوی خود آسیب برسانند. به گفته محققان، پیام اصلی این پژوهش این است که رنگ می‌تواند به انتقال پیام روانشناختی پرداخته و از این رو تنها یک موضوع زیباشناسی محسوب نمی‌شود. نتایج این پژوهش در مجله Personality منتشر شده است. گردآوری:گروه سرگرمی سیمرغ

ادامه مطلب

ادامه مطلب

ادامه مطلب

ادامه مطلب