مضرات ناشی از سوء مصرف الکل مصرف نوشابه های الکلی در ابتدا موجب ایجاد نوعی آرامش و سرخوشی زیاد می گردد، ولی پس از مدتی اثرات واقعی آن از جمله ناهماهنگی در حرکات عضلانی (آتاکسی)، اختلال در قضاوت، آسیب اعمال حرکتی و مهارتی، کندی واکنش و فعالیت ذهنی و فکری، تشدید حالت تهاجمی و پرخاشگری، تلوتلو خوردن، درهم و برهم حرف زدن، سوزش قلب، پرحرفی، دوبینی، گیجی، گرگرفتگی، کرختی، بی حسی اعضای بدن و افزایش ادرار آشکار می شود. مصرف الکل، حتی مصرف کم آن به خصوص اگر همراه با دیگر مواد اعتیادآور باشد، به مهارت رانندگی صدمه و آسیب می رساند. تا 12 ساعت پس از از مصرف زیاد آن، سردرد، تهوع، لرزش و استفراغ ایجاد می شود. مصرف خیلی زیاد آن ممکن است موجب فلج شدن فعالیت های مغزی و دستگاه تنفسی و در نتیجه مرگ گردد. به طور کلی این اثرات الکل، چنانچه همراه با مصرف آرام بخش ها و دیگر داروهای تضعیف کننده ی اعصاب باشد، تشدید می گردد. مصرف زیاد آن همراه با داروهای ضد افسردگی از جمله باربیتوریک ها اغلب ممکن است موجب مرگ فرد گردد. مصرف منظم و مستمر نوشابه های الکلی ممکن است در بلند مدت و به تدریج موجب آسیب کبد، مغز، قلب و دیگر اعضای بدن گردد. مصرف مداوم نوشابه های الکلی موجب بروز بیماری سیروز کبدی، التهاب لوزالمعده، اختلالات کیسه صفرا، ناراحتی های گوارشی، زخم معده و اثنی عشر، گاستریت و برخی از سرطان ها می شود. در دستگاه عصبی بیشتر افراد معتاد به الکل، نارسایی های اعمال هوشی، حرکتی و بی ثباتی هیجانی، کاهش ادراک حسی و سرانجام از دست دادن حافظه، فراموشی و تیرگی بینایی دیده می شود. شایع ترین اختلال سیستم عصبی در الکلیسم (اعتیاد به الکل) مزمن، آسیب قرنیه و اعصاب چشم است. آسیب مغز و ناراحتی های قلبی از جمله آریتمی و تاکیکاردی از عوارض سوء مصرف الکل است. الکل در مردان موجب ضعف نیروی جنسی می گردد و قدرت باروری آنان را کاهش می دهد مصرف مزمن و زیاد مشروبات الکلی موجب اضطراب، عصبانیت و تندخویی، تحریک پذیری و دلیریوم می گردد. از هم پاشیدگی زندگی خانوادگی، شغلی، اجتماعی و به طور کلی اعمال ضد اجتماعی و زوال ابعاد شخصیتی در نتیجه مصرف مداوم مشروبات الکلی پدیدار می گردد. اعتیاد به الکل: اتانول یکی از داروهای اعتیادآور محسوب می شود که به دلیل خواص نشاط آور آن، به عنوان ماده آرام بخش مصرف می شود. افزایش مقدار مصرفی آن به منظور ایجاد اثر مطلوب، ممکن است موجب وابستگی بدنی (اعتیاد) گردد. مصرف کنندگان مزمن الکل یا افراد معتاد به آن ممکن است مقدار مشخصی الکل بنوشند، بدون این که مست شوند، در این صورت احتمال دارد که یک نوع وابستگی جسمی و روانی به الکل در آنان به وجود آمده است که قطع مصرف آن، نشانه های ترک را به صورت تحریک پذیری زیاد، تشنج، دلیریوم ترمنس، حالات بی قراری یا عصبانیت، بی خوابی، بداشتهایی، عرق کردن و استفراغ ظاهر می سازد