از دو شب نوزدهم و بیست ویکم افضل است، و از احاديث بسيار مستفاد مى شود که شب قدر همين شب است و از خصال شيخ صدوق نقل شده که فرموده: اتّفاق مشايخ ما در باب ليله القدر به اين شب شده، وبدان که در اين شب دو غسل سنّت است: يکى در اوّل شب و ديگرى در آخر شب.و از حضرت صادق(عليه السلام)روايت شده که «شب بيست و سوّم شب جهنى([؟]) است، و در آن شب جميع امور بر وفق حکمت مقدّر مى گردد، و در آن شب مقدّر

نزول قرآن: نزول جامع‏ترين، کامل‏ترين و ماندگارترين کتاب الهى برعظمت و منزلت‏شب قدر افزوده است. قرآن خود مى‏گويد: «شهر رمضان الذى انزل فيه القران‏»؛ «ماه [مبارک] رمضان ماهى است که در آن قرآن نازل شده است.» اما در چه شبى از شبهاى آن ماه، قرآن نازل شده است؟ آيه ديگر بيان مى‏کند که «انا انزلناه فى ليلة مبارکة‏»؛ «به راستى، آن [قرآن] را در شبى پربرکت نازل کرديم.» و اين شب مبارک را در سوره قدر مشخص فرموده که «انا انزلناه فى ليلة القدر»؛ «به حقيقت ما آن [قرآن] را در شب قدر فرود آورديم.»

تقدير امور:قدر به معناى تقدير و اندازه‏گيرى و تنظيم است. اين معنى را هم لغت تاييد مى‏کند و هم قرآن و روايات. راغب اصفهانى مى‏گويد: «ليلة القدر اى ليلة قيضها لامور مخصوصة ؛ شب قدر يعنى شبى که [خداوند] براى [تنظيم و تعيين] امور مخصوصى آن را آماده [و مقرر] نموده است.» و قرآن کريم مى‏فرمايد: در آن شب «يفرق کل امر حکيم‏»؛ «هرکارى بر طبق حکمت [خداوند] جدا [و تعيين و تنظيم] مى‏گردد.»

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‏

اللهمّ وَفّقْنی فیهِ لِموافَقَةِ الأبْرارِ و جَنّبْنی فیهِ مُرافَقَةِ الأشْرارِ وأوِنی فیهِ بِرَحْمَتِکَ الی دارِ القَرارِ بالهِیّتَکِ یا إلَهَ العالَمین

خدایا توفیقم ده در آن به سازش کردن نیکان، و دورم دار در آن از رفاقت بدان، و جایم ده در آن با مهرت به سوی خانه آرامش، به خدایی خودت ای معبود جهانیان.